baner_strony

Obliczanie momentu obrotowego amortyzatora obrotowego

Część 1. Podstawowa logika momentu obrotowego

1. Dlaczego musimy obliczać moment obrotowy?

Przed dokonaniem wyboru amortyzatora obrotowego musimy najpierw dowiedzieć się, jaki moment obrotowy jest wymagany w danym zastosowaniu.

Amortyzatory obrotowe są dostępne w bardzo różnych zakresach momentu obrotowego. Niektóre są przeznaczone do bardzo małych obciążeń, inne zaś do znacznie większych mechanizmów.

Głównym celem obliczeń momentu obrotowego jest zatem określenie przybliżonego zakresu momentu obrotowego, który powinniśmy brać pod uwagę.

Na przykład, jeśli obliczony wymagany moment obrotowy wynosi około 2 N·m, powinniśmy zacząć od amortyzatorów o zakresie 2 N·m, a nie od produktów o wartościach znamionowych 0,2 N·m lub 10 N·m.

Na tym etapie zawężamy jedynie zakres momentu obrotowego. Dokładny model amortyzatora zostanie określony później.

2. Podstawowa zasada momentu obrotowego

Podstawowa relacja jest taka:

Moment obrotowy = Siła × Odległość

Mówiąc najprościej, moment obrotowy zależy głównie od dwóch czynników:

Jak duża jest ta siła?

I

Jak daleko od punktu obrotu znajduje się ta siła?

Prostym sposobem na zrozumienie tego jest wykorzystanie modelu huśtawki.

Podstawowa zasada momentu obrotowego

Wyobraź sobie dwie osoby siedzące po przeciwnych stronach huśtawki.

Centrum huśtawki stanowi oś.

Ciężar każdej osoby wytwarza siłę.

Odległość między każdą osobą a środkowym punktem obrotu to odległość.

Jeżeli dwie osoby mają taką samą wagę, ale jedna z nich siedzi dalej od środka, to ta osoba wytwarza większy moment obrotowy.

Jeśli jedna osoba jest cięższa, ale siedzi bliżej środka, obie strony mogą nadal zachować równowagę.

Ta sama zasada dotyczy pokrywki.

Cięższa pokrywa zwykle wytwarza większy moment obrotowy.

Jednak nawet przy tej samej wadze pokrywa, której środek ciężkości znajduje się dalej od punktu obrotu, wytworzy większy moment obrotowy.

Obliczając moment obrotowy amortyzatora obrotowego, zawsze staramy się odpowiedzieć na dwa podstawowe pytania:

Jaka to siła?

Jaka jest efektywna odległość od tej siły do ​​punktu obrotu?

Poniższe metody obliczeniowe to po prostu różne sposoby znalezienia tych dwóch wartości.

3. Którą pozycję należy przyjąć do obliczeń?

Przed obliczeniem momentu obrotowego musimy wiedzieć, którą pozycję produktu obliczamy.

W przypadku prostej pokrywy, która obraca się pod wpływem grawitacji, moment obrotowy zmienia się w miarę ruchu pokrywy.

Gdy pokrywa znajduje się w położeniu niemal pionowym, siła grawitacji ma stosunkowo niewielki wpływ na obrót wokół osi obrotu.

W miarę jak pokrywa przesuwa się w kierunku pozycji poziomej, skuteczna odległość, na jaką działa grawitacja wokół punktu obrotu, staje się większa, co powoduje również wzrost momentu obrotowego.

W położeniu poziomym moment grawitacyjny jest zwykle największy.

Dlatego w przypadku prostej pokrywy napędzanej grawitacyjnie, położenie poziome lub prawie poziome jest powszechnie stosowane przy szacowaniu maksymalnego lub odniesienia momentu obrotowego przy początkowym wyborze amortyzatora.

Nie oznacza to, że moment obrotowy pozostaje taki sam podczas całego ruchu.

Daje nam jedynie użyteczną wartość maksymalną lub wartość odniesienia.

Jak zmienia się moment obrotowy podczas całego ruchu, to osobna kwestia, którą omówimy wDopasowanie krzywej momentu obrotowego.

 

Część 2. Typowe metody obliczania momentu obrotowego

W przypadku prostego produktu obracającego się pod wpływem grawitacji, istnieją dwa powszechnie stosowane sposoby uzyskania siły wykorzystywanej w obliczeniach momentu obrotowego.

Różnica jest prosta:

Metoda 1 polega na bezpośrednim pomiarze siły.

Metoda 2 oblicza siłę na podstawie ciężaru produktu.

Obie metody opierają się na tej samej zasadzie:

Moment obrotowy = Siła × Odległość

1. Metoda 1: Oblicz na podstawie siły nośnej

Jeżeli siłę podnoszenia można zmierzyć bezpośrednio, moment obrotowy można obliczyć ze wzoru:

Moment obrotowy = Siła podnoszenia × Odległość od punktu obrotu

W tym przypadku siła podnoszenia jest siłą potrzebną do powolnego podtrzymywania lub podnoszenia produktu w punkcie pomiaru.

Odległość to odległość od punktu obrotu do punktu, w którym mierzona jest siła.

Załóżmy na przykład, że pokrywę umieścimy w pozycji bliskiej poziomej.

Siła podnoszenia mierzona na końcu pokrywy wynosi:

2 N

Odległość od punktu obrotu do punktu pomiarowego wynosi:

0,5 m

Następnie:

Moment obrotowy = 2 N × 0,5 m

Moment obrotowy = 1 N·m

Oblicz z siły nośnej

Ważne jest, aby siłę mierzyć powoli.

Jeżeli pokrywa będzie poruszana szybko, przyspieszenie i bezwładność mogą mieć wpływ na odczyt.

Celem jest oszacowanie momentu obrotowego wytwarzanego przez mechanizm, a nie siły potrzebnej do jego szybkiego przyspieszenia.

Tak więc metodę tę można po prostu rozumieć jako:

Zmierz siłę, zmierz odległość i oblicz moment obrotowy.

2. Metoda 2: Oblicz na podstawie masy produktu i środka ciężkości

Jeśli znana jest masa produktu i środek ciężkości, moment obrotowy można obliczyć również bez bezpośredniego pomiaru siły podnoszenia.

Najpierw masa produktu zostaje przekształcona w siłę grawitacyjną.

Następnie siłę tę mnożymy przez odległość od punktu obrotu do środka ciężkości.

W przypadku prostej poziomej pokrywy:

Moment obrotowy = m × g × L

Gdzie:

m = masa produktu
g = przyspieszenie grawitacyjne
L = odległość od punktu obrotu do środka ciężkości

Na przykład załóżmy:

Masa produktu = 2 kg

Odległość od punktu obrotu do środka ciężkości = 0,2 m

Siła grawitacji wynosi w przybliżeniu:

2 × 9,81 = 19,62 N

Więc:

Moment obrotowy = 19,62 × 0,2

Moment obrotowy ≈ 3,92 N·m

Najważniejszy jest tutaj środek ciężkości.

Oblicz na podstawie masy produktu i środka ciężkości

Środek ciężkości to punkt, w którym można rozpatrywać oddziaływanie ciężaru produktu. Jego położenie zależy od kształtu produktu i rozłożenia ciężaru.

W przypadku prostego produktu o regularnym kształcie i równomiernym rozłożeniu ciężaru środek ciężkości znajduje się zwykle blisko jego środka geometrycznego.

W przypadku bardziej złożonych produktów o nieregularnym kształcie lub nierównomiernym rozłożeniu masy, środek ciężkości może przesunąć się w kierunku cięższej strony. W takim przypadku do określenia jego położenia można wykorzystać dane CAD lub rzeczywiste wymiary produktu.

Odległość używana do obliczeń momentu obrotowego nie jest więc automatycznie pełną długością pokrywy.

Jest to odległość od punktu obrotu do środka ciężkości.

Tak więc Metodę 2 można rozumieć po prostu jako:

Oblicz siłę grawitacji, znajdź miejsce działania tej siły, zmierz odległość od punktu obrotu do tego punktu, a następnie oblicz moment obrotowy.

Metoda 1 i Metoda 2 nie opierają się zatem na dwóch różnych zasadach fizycznych.

Są to po prostu dwa różne sposoby uzyskania siły używanej w tym samym obliczeniu momentu obrotowego.

 

Część 3. Obliczanie momentu obrotowego dla bardziej złożonych mechanizmów

Obie powyższe metody sprawdzają się w przypadku prostych produktów, które obracają się wokół osi pod wpływem grawitacji.

Jednak wiele zastosowań amortyzatorów obrotowych nie jest tak prostych.

Niektóre produkty poruszają się po linii prostej.

Niektórzy stosują koła zębate pomiędzy produktem i amortyzatorem.

Inne są napędzane sprężynami lub kilkoma siłami jednocześnie.

Nadal obowiązuje ta sama podstawowa zasada momentu obrotowego, musimy jednak przyjrzeć się bliżej temu, w jaki sposób siła jest przenoszona na amortyzator obrotowy.

1. Obliczanie momentu obrotowego dla ruchu liniowego z przekładnią zębatą

Amortyzator obrotowy może również kontrolować produkt poruszający się w linii prostej.

Częstym mechanizmem jest:

Ruch liniowy → Zębatka → Zębatka → Tłumik obrotowy

Obliczanie momentu obrotowego dla ruchu liniowego z przekładnią zębatą

Sam produkt porusza się liniowo, ale zębatka obraca zębatkę, a zębatka obraca amortyzator.

W tym przypadku siła liniowa musi zostać zamieniona na moment obrotowy.

Podstawowa relacja jest taka:

Moment obrotowy = siła liniowa × promień zębatki

Na przykład, jeśli ładunek porusza się pionowo w dół pod wpływem własnego ciężaru, siłę napędową można oszacować ze wzoru:

F = m × g

Następnie:

Moment obrotowy = m × g × r

gdzie r jest efektywnym promieniem zębatki.

Podstawowa zasada również się nie zmieniła.

Nadal jest:

Siła × Odległość

Różnica polega na tym, że istotną odległością jest teraz promień zębatki, a nie odległość od punktu obrotu pokrywy do jej środka ciężkości.

2. Jak przełożenie zmienia moment obrotowy amortyzatora

Czasami amortyzator obrotowy nie jest montowany bezpośrednio na punkcie obrotu produktu.

Zamiast tego ruch przekazywany jest za pomocą przekładni.

Na przykład:

Wał produktu → Koło zębate → Koło zębate amortyzatora → Amortyzator obrotowy

W tym przypadku:

Moment obrotowy po stronie produktu nie jest koniecznie równy momentowi obrotowemu po stronie amortyzatora.

Przełożenie zmienia moment obrotowy widziany przez amortyzator.

Na przykład większe koło zębate po stronie produktu napędzające mniejsze koło zębate amortyzatora może sprawić, że amortyzator będzie się obracał szybciej, jednocześnie zmniejszając moment obrotowy wymagany na wale amortyzatora.

Dzięki temu amortyzator o mniejszym momencie obrotowym może kontrolować mechanizm o większym momencie obrotowym po stronie produktu.

Istnieje jednak jeszcze inny efekt:

Zmiana przełożenia powoduje również zmianę prędkości obrotowej amortyzatora.

Jest to istotne, ponieważ moment obrotowy amortyzatora obrotowego również zależy od prędkości obrotowej.

Dlatego przy stosowaniu przekładni należy brać pod uwagę zarówno moment obrotowy, jak i stosunek prędkości.

3. Mechanizmy sprężynowe i kombinowane

Nie każdy produkt jest napędzany wyłącznie siłą grawitacji.

Niektóre produkty są otwierane i zwracane za pomocą sprężyny.

Na innych mogą mieć wpływ:

grawitacja + siła sprężyny

Mechanizmy sprężynowe i kombinowane

lub poprzez powiązania i inne mechanizmy.

W takich przypadkach nie można zastosować zwykłego obliczenia siły grawitacyjnej bez sprawdzenia rzeczywistej siły napędowej.

Na przykład sprężyna może wywierać dużą siłę na początku ruchu i słabnąć później, w miarę jak jest zwalniana.

Siła grawitacji może wspomagać ruch w jednej pozycji, ale przeciwdziałać mu w innej.

Tak więc prawdziwe pytanie brzmi:

Jakie siły napędzają produkt w każdej pozycji i w jaki sposób siły te są przenoszone na amortyzator?

W przypadku tych mechanizmów maksymalny moment obrotowy może nie wystąpić w pozycji poziomej.

Należy wziąć pod uwagę rzeczywistą siłę i relację przeniesienia napędu.

 

Część 4. Jak korzystać z obliczonego momentu obrotowego

Co tak naprawdę oznacza obliczony moment obrotowy?

Załóżmy, że obliczenia dają:

Maksymalny / referencyjny moment obrotowy ≈ 2 N·m

Teraz wiemy już, jaki przybliżony zakres momentu obrotowego powinniśmy wziąć pod uwagę.

Ale to nadal nie mówi nam, jaki amortyzator obrotowy powinniśmy wybrać.

W zakresie 2 N·m może być wiele amortyzatorów obrotowych.

Mogą one należeć do różnych typów, takich jak amortyzatory tarczowe, łopatkowe, zębate lub beczkowe. Nawet w ramach tej samej serii amortyzatorów, dostępne mogą być różne wartości momentu obrotowego i modele.

Następnym krokiem jest filtrowanie tych kandydatów według podstawowych wymagań, takich jak kierunek tłumienia, czy potrzebne jest tłumienie jedno- czy dwukierunkowe, a także kąt roboczy.

Nawet po potwierdzeniu tych wymagań nadal może być dostępnych kilka odpowiednich amortyzatorów.

W niektórych przypadkach amortyzator może spełniać wymagany moment obrotowy, kierunek tłumienia i kąt roboczy, ale rzeczywisty ruch produktu nadal nie jest zadowalający po zainstalowaniu.

Dlaczego?

Ponieważ pojedyncza maksymalna wartość momentu obrotowego informuje nas jedynie o poziomie momentu obrotowego w punkcie odniesienia. Nie opisuje ona tego, co dzieje się podczas całego ruchu.

Moment obrotowy produktu może zmieniać się w zależności od położenia.

Moment obrotowy amortyzatora może się również zmieniać w zależności od prędkości obrotowej i temperatury.

Dlatego kolejnym krokiem jest przyjrzenie się krzywej momentu obrotowego i sprawdzenie, czy krzywa efektu grawitacji produktu i krzywa momentu tłumienia amortyzatora dobrze ze sobą współpracują w trakcie całego ruchu.

Zatem obliczenie momentu obrotowego pomaga nam znaleźć właściwy zakres momentu obrotowego, ale stanowi tylko jeden z kroków w doborze amortyzatora obrotowego.